در دوران کودکی و نوجوانی بارها و بارها نام این چشمه را از گفتار پدر و مادرم و دیگر بستگان و خویشان ساکن روستای نمره دو هفتکل شنیده بودم .دوست داشتم این چشمه را از نزدیک ببینم تا ان که در سنین 15 سالگی که گله گوسفندان پدرم با دو گله از گوسفندان دو نفر از بستگان در حوالی همان چشمه در یک فصل پاییزی که برای مدتی کوه خوابی شبانه داشتند به اتفاق پدرم جهت حمل اذوقه و تحویل مایحتاج چوپان گله به ان منطقه رفتیم غروب هنگام به انجا رسیدیم .شب را در پای خوابگاه گوسفندان و در سینه کش کوهی خوابیدیم.فردای ان شب که از خواب بیدار شدم پس از صرف ناشتایی به طرف ان چشمه که در همان نزدیکی بود رفتم.اب این چشمه از زیر یک غارگونه سنگی جریان دارد.اب ان طعم بسیار شیرین و عطر خاصی دارد.بخاطر وجود همین چشمه زمانی شاید بیش از صد سال قبل در ان محل ،روستایی بنا شده بود که خرابه های ان روستا هنوز پا برجا و چندبن قبر از مردگان ان روستا هم در جوار روستای مخروبه وجود دارد.

جاده دسترسی به این چشمه جاده شنی منشعب از جاده اسفالت هفتکل به طرف کارخانه سیمان هفتکل از بین دو پل مسیل های دره تنباکوکال و اب لشکر می باشد.

این جاده شنی تا گنبد بردی ادامه دارد از خاتمه جاده شنی تا چشمه حدودا 20 دقیقه باید پیاده روی کرد.

در فصل پاییز در شکاف های سنگی کوه های اطراف این چشمه کندوی عسل زنبور های وحشی یافت می شود.

علاوه بر کوه های اطراف چشمه در شرق چشمه دره دان رشته کوهی نسبتا مرتفعی میباشد که بخشی از چکاد همین رشته کوه از سنگ یک تخته بلندی تشکیل شده است.در شکاف پرتگاه همین تخته سنگی یک جفت از نوادگان نسل به نسل پرنده ای به نام همای خوشبختی با نام علمی Gypaetus.barbatus  اشیانه دارند .

به خاطر صدق این نوشتار به پراکندگی این نوع پرنده در نقشه جغرافیایی ایران مراجعه تا برایتان مشخص گردد که این منطقه در رصد نقشه پراکندگی پرنده مذکور می باشد.

پس از باورتان از وجود این پرنده در ان حوالی و از انجایی که بیش از ده ها بار از ان مکان بازدید داشته ام و سایه ان دو پرنده همای خوشبختی به سرم افتاده است اگرچه تاج پادشاهی برسر ندارم اما از دو بال پرواز خیالی برخوردار شده ام که هر زمان ارزوی دیدن دیارم و دیدار هریک از دوستان از هر طایفه را داشته باشم در ایینه پرواز خیالم مشاهده می کنم و یا ان دم که با دو بال خیالی پس از فرود بر قله کوه غضنفر مشرف بر  روستایم که از ستیغ ان کوه در پشت دوربین دو چشم شکاری در حیات خانه ای خرامیدن هم پروازم را مشاهده می کنم نشان از قرار گرفتنم در سایه خوشبختی بال ان دو پرنده نمی باشد؟